ਸਾਡੇ ਨੈਨ ਤੇਰੀਆਂ ਹੀ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ,
ਸਚ ਜਾਣੀ ਤੇਰੇ ਹੀ ਭੁਲੇਖੇ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਪੈਂਦੇ ਨੇ,
ਅਸੀਂ ਵੀ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਗਲੀ ਮੁੜ ਨਹੀਂਓ ਆਉਣਾ...
ਤੇਨੂੰ ਵੀ ਤਾਂ ਪਤਾ ਲਗੇ ਉਡੀਕਾਂ ਕੀਹਨੂੰ ਕਿਹੰਦੇ ਨੇ |

ਸਫਰ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਜਦੋ ਮੁੱਕ ਜਾਣਾ
ਸੁੱਤੇ ਪਿਆਂ ਨੇ ਫੇਰ ਅਸੀ ਉੱਠਣਾ ਨਈ
ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਦੀ ਮਾਰਨੀ ਅਸੀ ਬੁੱਕਲ
ਤੁੱਰ ਪੈਣਾ ਹੈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਨਈ
ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਾਂਦਿਆ ਰੋਕਣਾ ਨਈ
ਤੇ ਅਸੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਰੋਕਿਆ ਰੁਕਣਾ ਨਈ
ਚਾਰ ਦਿਨ ਪੈਣੀ ਏ ਰਾਮ ਰੌਲੀ
ਫਿਰ ਨਾਮ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਣਾ ਨਈ,

ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਤਾ ਇੱਕ ਮੇਲਾ ਹੈ
ਕੋਈ ਤੁਰ ਜਾਂਦਾ ਕੋਈ ਆ ਜਾਂਦਾ
ਕੋਈ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਹੱਸਦਾ ਨਹੀ
ਤੇ ਕੋਈ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਿਭਾ ਜਾਂਦਾ
ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਉਂਦਾ ਨਹੀ ਥੱਕਦਾ
ਤੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖਾਂ ਚ ਉਮਰ ਲੰਘਾ ਜਾਂਦਾ
ਕੋਈ ਪਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਤੋੜ ਜਾਂਦਾ
ਤੇ ਕੋਈ ਸਾਂਝ ਉਮਰਾਂ ਦੀ ਪਾ ਜਾਂਦਾ....

ਹਰ ਇਸ਼ਕ਼ ਦਾ ਕਿੱਸਾ ਬਣੇ ਜਾਂ ਕਹਾਣੀ ਜਰੂਰੀ ਤਾਂ ਨਹੀ
ਦਿਲ ਵੀ ਰੋਂਦਾ ਹੈ ਕੱਲਾ ਅੱਖ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਜਰੂਰੀ ਤਾਂ ਨਹੀ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪਲ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਜਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਨੇ
ਕੰਮ ਆਵੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸਾਂਝ ਪੁਰਾਣੀ ਜਰੂਰੀ ਤਾਂਨਹੀ
ਤਰਦਾ ਹੈ ਫੁੱਲ ਕਮਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵੀ
ਹਰ ਫੁੱਲ ਲਈ ਹੋਵੇ ਇਕ ਟਾਹਣੀ ਜਰੂਰੀ ਤਾਂ ਨਹੀ
ਬਾਤ ਓਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰੇ
ਹਰ ਬਾਤ ਚ ਹੋਵੇ ਰਾਜਾ ਰਾਣੀ ਜਰੂਰੀ ਤਾਂ ਨਹੀ
ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਸਿੱਖਿਆ ਉਮਰ ਨਿਆਣੀ ਵੀ ਕਦੇ ਕਦੇ
ਸਮਝਾਵੇ ਸਦਾ ਉਮਰ ਸਿਆਣੀ ਜਰੂਰੀ ਤਾਂ ਨਹੀ
ਲੰਘਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਵਕ਼ਤ ਕਦੇ ਸਮਝੌਤਿਆ ਨਾਲ
ਹਰ ਇਕ ਨੂ ਮਿਲੇ ਰੂਹ ਦਾ ਹਾਣੀ ਜਰੂਰੀ ਤਾਂ ਨਹੀ

ਕੱਪੜਿਆ ਵਾਂਗੂੰ ਨਿੱਤ "Yaar" ਬਦਲਦੇ ਨੇ,
ਮੌਸਮ ਤੋ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ "Pyar" ਬਦਲਦੇ ਨੇ,
ਕੀ ਕਸਮਾਂ ਕੀ "Vaade" ਯਾਰੋ,
ਪਲਾਂ ਚ ਉਮਰਾਂ ਦੇ "Aitbaar" ਬਦਲਦੇ ਨੇ,
ਪਿਆਰ "Wafa" ਦਾ ਮੁੱਲ ਨਾ ਕੌਡੀ,
ਉਚੀਆ ਹਵੇਲੀਆਂ ਦੇਖ ਸੋਹਣੇ "Dildaar" ਬਦਲਦੇ ਨੇ,,,,